مدائح مناوى از طرف علماى تاريخ و رجال و مخفى نماند كه ( عبد الرؤف مناوى ) از اجلّهء اعيان و مهره رفيع الشأن است ، و طول باع [ 1 ] و علوّ كعب [ 2 ] او در علوم دينيّه معروف و مشهور چنان كه از مطالعهء خلاصة الاثر [ ج 2 ص 412 حرف العين في اعيان القرن الحادي عشر تصنيف محمد بن فضل اللَّه المحبى ظاهر است كه او امام كبير ، و حجّت ثبت و قدوه صاحب تصانيف سائره و اجلّ اهل عصر خود به غير ارتياب ، و امام فاضل ، و زاهد عابد و قانت ، و خاشع للّه ، و كثير النفع ، و متقرّب بحسن عمل و مثابر [ 3 ] على التسبيح و الاذكار ، و صابر و صادق بوده ، و جمع كرده از علوم و معارف با وصف اختلاف انواع و تباين اقسام آن آنچه مجتمع نشده در كسى از معاصرين او . و جار اللَّه ابو مهدى عيسى بن محمد الثعالبي الجعفرى الهاشمي المالكى المغربى الشاذلى او را در كتاب اسانيد [ 4 ] خود بشيخ شيوخنا تعبير مىنمايد . و محمد بن الشيخ علي بن الشيخ منصور الشنواني در كتاب الدرر السنيّة [ 5 ] فيما علا من الاسانيد الشنوانية او را بعلّامه وصف نموده ، و تصريح كرده كه براى او مصنّفات عديده شهيره است ، و قلم او سيّال است ، و بسوى مؤلفات او شدّ رحال كرده مىشود .

--> [ 1 ] الباع : قدر مد اليدين ، يقال : طويل الباع أي كريم مقتدر [ 2 ] الكعب : الشرف و المجد ، يقال : أعلى اللَّه كعبهم أي رفع شأنهم [ 3 ] المثابر : المواظب و المداوم ، من ثابر على الامر : واظب عليه و داومه [ 4 ] اسانيد مغربى شاذلى ص 35 در ذكر حاشيه زروق بر صحيح بخارى [ 5 ] الدرر السنيه ص 55